بگرداند و آن احترام به پدر نمودن و خدمت مهمان كردن و خدمتگزارى عالم نمودن و پرسش نمودن از آنچه كه نميداند . و منقولست كه يكى از صفات حضرت امير المؤمنين عليه السّلام اين بود كه خود خدمت بمهمان ميفرمود و هيچ گاه مهمان را از خانه خود بيرون نميكرد ، و هر يك از أئمه عليهم السّلام خود خدمت بمهمان مينمودند ، و هر وقت مهمان تصميم حركت داشت اثاثيه او را بر نميداشتند ، زيرا مشعر بر كراهت مهمان‌داريست ( مگر در مواقع لزوم ) . و بزرگترين جود و سخاوت آنست كه آدمى ( آنچه را كه دارد ) در حال فقر و احتياج ايثار نمايد ، همچنان كه خاندان عصمت عليهم السّلام نان خود را هنگام افطار ايثار نمودند و شب را با گرسنگى بسر بردند و خداوند ايشان را مدح فرمود بنزول سورهء مباركه هل أتى . چنين گويد ( ديلمى ) سزاوار است براى مرد اينكه سخاوت داشته باشد و ايثار نمايد و با مردم مهربان باشد و بايشان احسان كند زيرا اينها از اخلاق بر گزيدگان حق و اولياء است و اين گونه صفات داشتن باعث و سبب نجات از مهالك و موجب تقرب به خداوند است . فرمود : حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم سخاوت درختى است از درختهاى بهشت كه شاخهاى آن در زمين است و هر كه بيكى از شاخهاى آن در آويزد البته نجات خواهد يافت . و مرويست كه از رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله پرسيدند : كدام اعمال افضل از همه است ؟ فرمود : سخاوت و حسن خلق ، كه اگر خود را ملازم اين دو كنيد بمقام بلندى فائز خواهيد شد . و نيز فرمود آن حضرت كه : فرو ريختن رزق بر سخى سرعتش بيشتر است از كارد كه در گلوى شتر فرو رود .